Vandaag vond op maar liefst 15 locaties de lancering plaats van de Bossche pas. Atelier De Heerlijkheid was één van die locaties waar de pas feestelijk in gebruik werd genomen. Met de pas krijg je gratis, of met veel korting, toegang tot allerlei activiteiten in de gemeente 's-Hertogenbosch. Op dit moment doen al 75 organisaties mee, waaronder enkele musea, restaurants en sportverenigingen. Een Bossche Pas kost €45,- voor volwassenen en €15,- voor kinderen en is gratis voor de laagste inkomens.

Atelier De Heerlijkheid geeft met de Bossche Pas korting op rondleidingen door de verftuin en atelier en korting op proeflessen voor het Kinderkunstatelier. Meer informatie en hoe het werkt vind je op de website van de Bossche Pas.

Zien we jou, met of zonder Bossche Pas, binnenkort in het atelier?

In ons laboratorium doen we onderzoek naar het winnen van pigment uit planten. Wist je dat er tientallen factoren zijn die uiteindelijk bepalen welke kleur je krijgt en hoeveel pigment je overhoudt? Denk aan het weer in het voorjaar, het precieze oogstmoment (zelfs het tijdstip op de dag) en natuurlijk de manier waarop je extraheert.

Met dat extractieproces ga ik de komende tijd heel gericht aan de slag. Voor dit onderzoek is zelfs een subsidie toegekend. Dat is niet alleen interessant vanuit chemie en techniek, maar ook vanuit erfgoed: het helpt om een ambacht levend te houden.

Wij maken pigmenten zoals Vermeer en Rembrandt dat ooit deden. Tegelijkertijd is een groot deel van de pigmenten die je vandaag op de markt vindt synthetisch gemaakt. Juist daarom is het zo waardevol om de natuurlijke routes opnieuw goed te begrijpen, te verbeteren en te bewaren.

‍

Ik begin gewoon. Hardop denkend, al schrijvend.

Ik werk aan een groot project over een meisje: Czesława. Daar schrijf ik later uitgebreider over, of ik maak er een filmpje bij. Nu schilder ik haar op een manshoog doek, als bruidje. In mijn hoofd is dit bijzonder sterke meisje een bruidje geworden.  

Ze staat erop. De houding klopt: ingetogen, niet poserend, en toch stralend, zonder dat ze weet dat wij naar haar kijken. Ze moet zacht én sterk worden. Ik werk graag met grote licht-donker contrasten en de basis staat nu stevig. Alles moet kloppen, maar ik wil niets afdwingen. Het voelt alsof ik haar tevoorschijn schilder, alsof ze onder mijn handen ontstaat uit wat ik in mijn hoofd heb, wat ik droomde, schetste en zag.

Mijn inspiratie is haar verhaal, maar ook mijn eigen verhaal met haar. En een klein weegbreebloempje dat ik vond. Weegbree draagt een kroontje van witte bloempjes, bijna als een lichtkrans. Daarmee wil ik Czesława kronen. Later, toen ik meer over haar leven zocht, bleek het ook te passen. Als bruidje zou ze een krans dragen van gevlochten stro en vlas. Nu zoek ik de balans tussen haar als figuur en die kroon van licht. Eigenlijk gaat het om de kroning. Ik wil haar geven wat zij mij liet zien. Kracht en waardigheid. Morgen breng ik haar figuur met transparante, donker glacerende lagen verder naar de achtergrond. Spannend, maar alleen met donker laat ik het licht spreken. En als het niet klopt, veeg ik het weg. Dat is het fijne aan olieverf.